หลุมพรางเสน่หา บทที่ 120
เนเน่ตามเข้ามาในห้องทำงาน จังหวะที่ประตูปิดลงหญิงสาวแอบอมยิ้มเล็กน้อย แต่รอยยิ้มนั้นก็หายไปในพริบตาเมื่อสิ่งที่คิดไว้มันไม่ได้เป็นแบบที่คิด พอเข้ามาหมอก็เดินไปที่โต๊ะทำงานเลย
"เป็นอะไร" เขาแอบสังเกตเธออยู่
"เปล่า" เราคิดบ้าอะไรไปเนี่ย สิ่งที่เธอคิดอยู่..พอพ้นประตูเข้ามาแล้วจะถูกเขากระชากตัวเข้าไปจูบเหมือนในละครทีวี
"เดี๋ยวผมขอเคลียร์งานครู่หนึ่งนะ คุณนั่งก่อนสิ"
"ค่ะ" เนเน่หันไปมองโซฟาก่อนที่จะถอยไปนั่งตรงนั้น
ทีแรกคิดว่าเขาจะเคลียร์งานไม่นาน แต่นั่งไปเกือบครึ่งชั่วโมงได้เขายังคงก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่
จนเวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงโอห์มถึงได้ปิดเอกสารไว้ แต่พอเงยหน้ามองไปดูเธอก็เห็นว่าอีกฝ่ายนั่งหลับอยู่
ชายหนุ่มเดินเข้ามาหา ทีแรกคิดว่าจะขยับให้เธอนอนลงดีๆ นั่งหลับอยู่แบบนี้คงไม่สบายตัว แต่พอขยับร่างของเธอ เนเน่ก็ลืมตาขึ้น
"ขอโทษค่ะ" หญิงสาวตกใจคิดว่าเธอหลับไปนานเ
