หลุมพรางเสน่หา บทที่ 124
เนเน่รออยู่สองชั่วโมงกว่าก็ไม่เห็นคุณหมอออกมาจากห้องผ่าตัด และตอนนี้ก็มืดมากแล้วด้วย เพลียก็เพลีย ถ้าจะนอนในห้องทำงานของเขามันก็คงจะน่าเกลียด เอายังไงดี บางทีเขาอาจจะลืมแล้วก็ได้ว่าเรารออยู่นี่
คิดได้แบบนั้นหญิงสาวก็เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสะพาย แล้วก็เปิดประตูออกมาจากห้องทำงานของคุณหมอโอห์ม
เดินผ่านโต๊ะทำงานพยาบาลที่อยู่แถวหน้าห้อง เธอก็ว่าจะฝากบอกไว้ แต่เห็นพยาบาลไม่ว่างเนเน่ก็เลยเดินผ่านไปที่หน้าลิฟต์เลย
พอประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นล่าง เนเน่ก้าวออกมาจากลิฟต์ก็เห็นว่าเขาออกมาจากห้องผ่าตัดแล้วนี่ แต่ดูเหมือนว่าเขายังยุ่งเรื่องงานอยู่เพราะเห็นว่าคุยอยู่กับคุณหมออีกท่านหนึ่ง
โอห์มที่ยืนคุยอยู่กับผู้ชายอีกคนหนึ่งก็มองไปเห็นแล้วว่าเธอกำลังจะเดินออกไป
"เอาเป็นว่าแบบนี้แล้วกัน คืนนี้ฝากหมอโอห์มเฝ้าระวังเคสนี้หน่อยนะ"
"ครับ.." ปากตอบตกลงแต่สายตายังคงมองตามหลังเธอไป
