"ทำอะไรของเธอ" ชายหนุ่มเดินเข้ามาแย่งแก้วที่อยู่ในมือของนิรา
"ไม่เห็นหรือไงว่าฉันทำอะไร" เธอไม่ยอมปล่อยแก้วให้เขาไปง่ายๆ แถมยังดึงแก้วกลับมา
เพล้ง! จนแก้วนั้นหลุดมือลงไปแตก
"โอ๊ย" คนที่ร้องโอ๊ยก็คือหทัยรัตน์
"เป็นยังไงบ้าง" สิงหาก้มลงไปดูขาหทัยรัตน์เพราะแก้วกระเด็นเข้าไปบาด
"เจ็บค่ะ"
"ใครเป็นอะไรคะ" พออนงค์เห็นว่าสิงหาก้มลงไปดูขาของหทัยรัตน์ก็รีบเข้ามาดู "อนงค์ดูให้ค่ะ"
"เธอไม่มีงานทำหรือไง" หทัยรัตน์ตำหนิอนงค์ที่เสือกไม่เข้าเรื่อง
ส่วนนิราแค่มองก็รู้แล้วว่าผู้หญิงพวกนี้กำลังแย่งชิงเขาอยู่
"ยืนทำอะไรอยู่ ไปเอาไม้กวาดและที่ตักขยะมากวาดเศษแก้วออกไปทิ้งสิ"
เท่าที่คุยกับเธอนี่คงเป็นประโยคที่พูดยาวที่สุดแล้วมั้ง
นิราเดินออกมาจากตรงนั้น ทีแรกว่าจะไปเอาไม้กวาดมาเก็บกวาดเศษแก้วนั่นแหละ แต่พอออกมาก็รู้สึกแสบๆ ที่ขา
"?" เศษแก้วโดนเธอด้วยเหรอเนี่ย หญิงสาวรีบเดินไปที่ห้องของเจ๊อ้อยเพื่อข
