บทที่ 103

1218 Words

เย็นวันนั้น.. เมษาโทรหาชัชชนก็ยังเหมือนเดิม จะว่าแบตหมดก็ไม่ใช่ ที่ทำงานจะไม่มีที่ให้ชาร์จแบตเลยเหรอ ..ออกจากมหาวิทยาลัยเธอเลยตรงมาที่ทำงานของเขา "เอ่อ.. คุณชัชหรือครับ" "เขาบอกว่าจะพ่วงกะค่ะ" "อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจเดี๋ยวผมลองไปถามข้างในดูก่อนนะครับ" "ฉันเข้าไปถามเองได้" ที่เธอเลือกถามด้านหน้าก่อน เพราะอยากจะรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่จริงไหม เมษาเลือกเข้าไปดูในบ่อนก่อน แต่พอไม่เจอเธอถึงได้ไปดูบาร์ ..ตอนนี้คนที่ทำงานในบาร์ยังเป็นกะกลางวัน มาถึงเมษาก็ไปดูในห้องทำงานของสามีเป็นอันดับแรก โดยที่ยังไม่ถามใคร "เมย์?" "พี่สิงห์" "เลิกเรียนแล้วเหรอ" "คุณชัชล่ะคะ" "เมื่อกี้ก็อยู่แถวนี้นี่ ออกไปงานให้พ่อเลี้ยงหรือเปล่าพี่ไม่แน่ใจ" "อย่าโกหกฉัน เขาไปไหน" "เลิกเรียนทำไมไม่กลับไปพักผ่อน ดูสิใครเขาใส่ชุดนักศึกษามาที่แบบนี้กัน" "สามีฉันเป็นอะไร" เธอยังไม่ไขว้เขวไปกับสิ่งที่พี่ชายเบี่ยงเบน "คนแบบไอ้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD