บทที่ 94

1267 Words

94 "ใครที่กำลังมโนเพ้อฝันอะไรอยู่ก็หยุดซะนะ" ที่เขาไม่ทำแบบนี้ตั้งแต่ทีแรกเพราะคิดว่าอีกฝ่ายจะหยุด แต่ยิ่งเขาไม่พูดก็ยิ่งได้ใจ จนความอดทนของฟีฟ่าหมดลงก็ตอนที่ได้ยินเขตแดนพูดว่าราตรีเป็นคนของวิเชียร กล้าดียังไงจะเข้ามาทำให้ชีวิตของเขาวุ่นวาย ดูละครหลังข่าวมากเกินไปหรือเปล่า แบบฟีฟ่าถ้าไม่ใช่คนที่แคร์จริงๆ มีหรือเขาจะรักษาน้ำใจ "มาขึ้นรถสิครับ" เคลียร์ตรงนี้จบฟีฟ่าก็หันไปหามิ่งขวัญที่ยังคงยืนมองอยู่ และเธอก็ยอมเดินกลับมาขึ้นรถของเขา "คุณจะพาฉันไปไหน" เห็นว่าเขาไม่ได้ขับรถไปทางบ้านของเธอ "ไปทานข้าวเย็นบ้านผมก่อน" "แต่วันนี้ฉันจะกลับบ้าน" "ทานข้าวเย็นเสร็จแล้วเดี๋ยวพามาส่ง" ดูพ่อกับแม่จะปลื้มลูกสะใภ้คนนี้มาก ถ้าไม่พาไปทานข้าวเย็นที่บ้านเดี๋ยวก็ได้หอบกันมาที่บ้านของเธอ เพราะขนาดโรงพยาบาลพ่อกับแม่ยังรู้ได้เลย แค่บ้านของเธอป่านนี้คงรู้แล้วมั้ง ก่อนจะเข้าบ้านต้องรถขับผ่านหน้าโชว์รูมก่อน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD