บทที่ 118

1314 Words

118 "ผมช่วยยกของครับ" ได้ยินเสียงรถของแม่เธอเข้ามา​ นักรบก็รีบออกมาช่วยยกของ "แล้วยูริล่ะ" เข้ามาในบ้านก็ไม่เห็นลูกสาว "เธอบ่นว่าร้อนครับ​ เลยขอไปอาบน้ำก่อน" "เอาของไปวางไว้ในครัว​ เดี๋ยวแม่จะทำอาหารให้" "ครับ" เขาดีใจที่ได้ยินท่านเรียกตัวเองว่าแม่ นั่นหมายถึงเขาผ่านด่านอรหันต์ได้แล้ว ยูริอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็รีบออกมา "ขาไปถูกอะไรมา" คนเป็นแม่มองมาเห็นลูกเดินกะเผลกพอดี "ตอนเข้าห้องน้ำลื่นค่ะ" "อะไรนะ? คุณลื่นล้มในห้องน้ำเหรอ" คนที่ตกใจกลับเป็นนักรบมากกว่า "เอ่อ..ค่ะ" "ทำอะไรไม่ระวังเลย" "เดี๋ยวผมพาไปนั่ง" ยังไม่ทันได้ฟังแม่ต่อว่าเลย​ นักรบก็รีบเดินมาพยุงเธอพาไปนั่งก่อน "ทำยังไงถึงทำให้ตัวเองลื่นล้มได้ ผมว่าไปหาหมอดีกว่าไหม" "ฉันไม่ได้ล้ม" ยูริกระซิบบอกเขาเบาๆ "อะไรนะ แล้วทำไมคุณถึงบอกว่า.." กำลังจะถามว่าแล้วทำไมเธอถึงบอกแม่ว่าลื่นในห้องน้ำ แต่พอมานึกได้.. "อย่าบอกนะว่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD