บทที่ 44

1723 Words

44 วันต่อมา.. "น้องข้าว" "........" ข้าวทิพย์ขึ้นมาถึงชั้นบนยังไม่ทันตั้งตัวก็ได้ยินเสียงคนเรียก "ขอบคุณน้องมากนะ" ด้วยความที่คิดว่าไม่มีใครกล้าแตะตัวเองเพราะเป็นคนของมิ่งขวัญ แต่พอเจอของจริงเข้าให้ถึงได้สำนึก "พี่จะมาขอบคุณฉันทำไม" "ก็เรื่องที่เราไม่เอาเรื่องพี่" "ทำไมฉันต้องเอาเรื่องพี่ด้วยคะ หรือว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุ" "คือ.." "ไม่ต้องตอบหรอกค่ะแค่นี้ก็รู้แล้ว" "จะไล่พี่ออกไหม" "ฉันไม่มีสิทธิ์ไล่ใครออกหรอกค่ะ" "พี่ขอบใจมากนะ ถ้าข้าวไม่อภัยให้ครอบครัวพี่คงลำบาก" "พอเถอะค่ะ" เธออ่านใจใครไม่ออกหรอกว่าเขาสำนึกผิดจริงไหมหรือแค่เล่นละคร แต่ถ้าจะให้เปิดใจให้คนแบบนี้อีกครั้งเธอคงต้องดูไปนานๆ ก่อน หญิงสาวมองไปดูทางห้องผู้จัดการเล็กน้อย คุณมิ่งขวัญมาทำงานหรือยัง หรือเพราะเรื่องนั้นเธอถึงไม่มา แต่ข้าวทิพย์ก็ไม่รู้จะถามยังไง ใกล้เที่ยงวันเดียวกัน.. "จะลงไปทานอาหารโรงอาหารเหรอ" แก้วต

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD