บทที่ 28

1674 Words

28 "นะโมครับ" "แม่ครับ" "ดวงใจของแม่" หญิงสาวยื่นมือไปรับลูกที่กำลังวิ่งเข้ามาสู่อ้อมกอด "หาป้อ" เด็กยังไงก็เป็นเด็ก เขาไม่คิดอะไรหรอก แค่อยากพูดก็พูดออกมาเลย "หนูพูดอะไรลูก" "ปะ" "หนูหมายถึงป้าเหรอครับ แม่กำลังจะพาไปหาป้านี่ไง ป่านนี้ป้าคงรู้สึกตัวแล้ว" ก่อนออกมาเธอแจ้งทางโรงพยาบาลไว้ว่าต้องไปส่งลูกโรงเรียนแล้วไปทำงาน เพราะบ้านมีกันแค่สามคน ทางนั้นก็เข้าใจ ข้าวทิพย์อุ้มลูกออกมาจากโรงเรียน เพื่อจะมาเรียกรถแท็กซี่ไปโรงพยาบาลต่อ โชคดีเงินที่ยืมเขามาเหลือเกินครึ่ง แต่ก็ต้องเก็บไว้จ่ายค่ารักษาพยาบาลของป้าอีกครึ่งหนึ่ง ค่ำของวันเดียวกันนั้นที่บริษัท.. "ทำไมพี่ยังไม่กลับครับ" แผ่นดินมัวเคลียร์เรื่องรถไฟฟ้าที่ส่งเข้ามา พอจะกลับก็ขึ้นมาเอาของที่ห้องทำงานก่อน แต่เห็นว่าห้องของพี่ชายยังเปิดไฟก็เลยลองเปิดประตูเข้าไปดู "งานยังไม่เสร็จ ถ้าเราเสร็จแล้วก็กลับไปก่อน" ตอบน้องชายโดยที่ไม่ได้เงยหน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD