ร้ายรัก(พ่อของลูก) บทที่ 102 นั ก ร บ
"ขอบคุณ" ยูริกล่าวคำขอบคุณ โดยที่ไม่มองหน้าคนที่เธอใช้เขาเป็น background เมื่อสักครู่เลย เพราะเธอกำลังยิ้มให้กับโทรศัพท์แบบพึงพอใจ คนแบบพ่อต้องเจอแบบนี้บ้าง "หวังว่าคงเชื่อ"
อึบ!
"อุ๊ย? อืมมม??" ดวงตากลมเปิดกว้างขึ้นเมื่อถูกอีกฝ่ายจับร่างเข้าพิงกับผนังก่อนจะจูบ จนเธอตั้งรับไม่ทันถูกเขาจูบไปได้ครู่หนึ่งก่อนที่มือเรียวจะผลักร่างหนาให้ออกไป "อี๋!" หญิงสาวรีบยกแขนขึ้นมาเช็ดรอยจูบนั้นออกจากริมฝีปาก
ได้จูบแล้วเขาก็หันหลังให้
"เดี๋ยวนะ!" คนตัวเล็กรีบสาวเท้าเดินตามไปหยุดด้านหน้า ก่อนที่จะสะบัดมือ แต่จังหวะที่กำลังจะตบอีกฝ่ายถูกเขาจับมือไว้ได้ทัน "ปล่อย!"
ชายหนุ่มยักไหล่เล็กน้อยก่อนที่จะปล่อย
"เมื่อกี้คุณทำอะไร!"
"ไม่รู้เหรอว่ามันคือการจูบ"
"ฉันหมายถึงคุณทำแบบนั้นกับฉันทำไม"
"คุณคิดเหรอว่าถ้าขึ้นห้องด้วยกันผมจะทำแค่จูบ"
"ใครจะไปขึ้นห้องกับคุณ!"
"เมื
