ร้ายรัก(พ่อของลูก) บทที่ 20
วันต่อมา..วันนี้เป็นวันฌาปนกิจศพแล้ว
และวันนี้บริษัทหยุด พนักงานหลายคนต่างก็มาร่วมงานนี้และถือโอกาสช่วยงานไปด้วย
"ใครพับรูปหงส์น่ารักจังเลย" คนที่มายกเหรียญโปรยทานไปวางประจำจุดเห็นว่ามีรูปหงส์น่ารักๆ ก็เลยหยิบขึ้นมาดู
"ก็ผู้ช่วยผู้จัดการไง เธอพับเก่งมากเลยนะ"
"จริงเหรอ หน้าตาแบบนั้นไม่คิดว่าจะทำงานพวกนี้เป็น" พนักงานหมายถึงเห็นหน้าตายังเด็กอยู่เลย
"ตอนโปรยไม่รู้ว่าจะได้สักอันไหม"
"จะเอาไปไว้เป็นที่ระลึกของท่านประธานล่ะสิ" หลายคนก็อยากได้ไปเป็นที่ระลึกแต่ว่าจะให้หยิบตอนนี้ก็ไม่ได้ เพราะกลัวว่าเจ้าของจะตามไปทวงคืน
"ใช่..คิดถึงท่าน"
เวลาผ่านไปจนถึงช่วงเคลื่อนย้ายศพ..
"ท่านไปสบายแล้วค่ะ ท่านไม่เจ็บอีกแล้วค่ะ" มิ่งขวัญปลอบใจเขตแดนที่ยืนมองรูปภาพของท่านอยู่
จังหวะนั้นข้าวทิพย์ถือดอกไม้จันทน์และเหรียญโปรยทานที่จัดมาเตรียมวางไว้ด้านหน้าแอบชำเลืองมองไปดูเขาเล
