บทที่ 108

1329 Words

108 "ถ้าคุณใส่แล้วไม่กล้าออกจากห้องนี้คุณก็รออยู่ในนี้แหละค่ะ..ถ้าฉันทำความสะอาดชุดคุณเสร็จจะเอามาคืนให้" ตามแผนที่วางไว้เลย พอพูดจบพนักงานคนนั้นก็ออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า คิดว่าอีกฝ่ายนุ่งสั้นขนาดนั้นคงไม่กล้าออกมาเดินด้านนอกแน่ แต่พนักงานคิดผิดเพราะสั้นกว่านี้เธอก็เคยใส่มาแล้ว ในระหว่างที่รอชุดเดิมยูริก็เดินตามเส้นทางที่เธอเดินมาและจำได้ว่าเขาเลี้ยวเข้าห้องไหน "ดื่มให้หมดสิคะ" เปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าเธอคนนั้นกำลังช่วยอีกฝ่ายยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม "........." ณิชาเห็นยูริกลับมาก็ไม่พอใจเอามากๆ ทำไมพนักงานพวกนี้ถึงปล่อยกลับมาได้ ส่วนนักรบพอดื่มเหล้าแก้วนั้นหมดไปเขาถึงได้สังเกตดูว่าเธอไม่ได้ใส่ชุดเดิม แต่เขาก็ทำแค่มอง ไม่ได้ถามอะไร จนณิชารินเหล้าให้นักรบดื่มอีกแก้ว "พอก่อนครับหลายแก้วแล้ว" "ถ้างั้นณิชาขอตัวครู่หนึ่งนะคะ" ณิชาคิดว่าจะออกไปตามพนักงานทำไมถึงปล่อยผู้หญิงคนนี้เข้ามาในห้อ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD