โต๊ะรับประทานอาหารสีขาวถูกยกมาตั้งริมสระน้ำข้างบ้าน เตาปิ้งย่างคลุ้งไปด้วยควันไฟจากฝีมือลูกชายคนเล็กของวรหิรัญ
“ไอ้วสันต์ อย่าเผาบ้านกู” พี่ชายคนโตตะโกนบอกน้องเมื่อควันสีดำพุ่งลอยขึ้น จนเข้ามายังโซนหลังครัว
คิมหันต์กำลังตัดขาและก้ามกุ้งเล็กๆ ที่ไม่สามารถทานเนื้อได้ออก ข้างๆมีตะแกงใส่อาหารทะเลอย่างอื่นที่แม่บ้านล้างเตรียมไว้ให้
‘ม่านอยากกินกุ้งย่าง กับน้ำจิ้มซีฟู้ด’
นี่เลยเป็นที่มาของมานั่งก่อไฟย่างกุ้งในวันนี้
“ยังไม่เอาเครื่องดูดควันมาเปิดอีก เดี๋ยวมันลอยขึ้นไปหาลูกกู” คนเป็นพี่ยังตะโกนด่าน้องชายไม่เลิก
ถ้าวันนี้น้องชายคนรองไม่ติดงานด่วน อย่างหวังว่าคิมหันต์จะยอมให้น้องชายคนเล็กจุดไฟ
“เวอร์” วสันต์ส่ายหัวกับความเกินเหตุของพี่ชายตนเอง แต่ก็ยอมเดินไปลากเครื่องดูดควันที่อยู่ไม่ไกลมาเสียบปลั๊ก
เขาก็ห่วงหลานเขาเหมือนกันแหละ!
“คิม แม่ตำน้ำจิ้มของยัยม่านไว้แล้ว ให้วางไว้ไหน”
เอมฤดีถือถ
