“พวกมึงมาทำห่าไรไม่ทราบ”
“เป็นพวกกูหรือเปล่าที่ต้องถามมึง ดูสภาพดิ้นาย ทุเรศฉิบหายเลย อาบน้ำบ้างหรือเปล่าวะแม่ง ตัวมีแต่กลิ่นยาดอง ไม่เป็นผู้เป็นคนหมดละมั้ง” ว่านดันลูกชายคนโตเจ้าของบ้านให้หลบ ก่อนจะเดินตรงไปทางห้องครัวอย่างคุ้นชินเพื่อจัดของกินในมือที่หิ้วมาจากตลาดพร้อมน้องสาวของนายและตินใส่จาน จากเสือกลายเป็นหมา นี่แหละหนาความรัก จะให้เวทนาเพื่อนไปมากกว่านี้ก็คงจะไม่ได้แล้วด้วย
เพราะเอาจริง ๆ แล้วพวกเขามันก็ไม่ได้โตกันเท่าไหร่หรอก ชีวิตยังต้องมีลองผิดลองถูกกันอีกเยอะ ฉะนั้นกับเรื่องแค่นี้ห้ามตายไปก่อน
“เป็นพี่คนโตแทนที่จะเป็นแบบอย่างให้น้อง” ตินวางแก้วน้ำเปล่าลงให้เพื่อน ตอนเจอกันในห้องเรียนเขาเองก็คิดว่านายคงจะไม่ได้เจ็บหนักอะไร ทว่ามันไม่ใช่เลย อีกฝ่ายคงจะไม่อยากให้ตัวเองดูน่าสมเพชในสายตาของเธอคนนั้น แต่ให้หลังกลับเมาเละเทะไม่เป็นท่า
“พวกมึงหยุดเลย จะมาบ่นอะไรให้กู ก็คนมันอกหักไหม
