“เภเพลินฉวยปิ๊งแย้ว ฉวยเช้งเด๊ะฉุดๆ พอพ่อของเภเพลินเก่งฉุดยอดงี้เยย” หลังจากพ่อแต่งหน้ากับทำผมให้เสร็จ เพลินเภรีก็หมุนตัวดุ๊กดิ๊กหน้ากระจกบานใหญ่ ก่อนจะหันไปยกนิ้วโป้งยอดเยี่ยม พอใจฝีมือแต่งหน้ากับทำผมของพ่อ ที่เนรมิตให้ตนสวยไร้ที่ติ
“ดีดเด้งมากลูกสาวฉัน นี่น้องเพลินหรือฮิปโปแคระกันแน่นะ หมูเด้ง เจ้เภเพลินดีดเด้ง หมูเด้ง เจ้เภเพลินดีดเด้ง” กวินธิดายิ้มเอ็นดูลูกสาว จริตจะกร้านถอดแบบพ่อมาไม่มีผิดเพี้ยน ยิ่งคนเป็นแม่พูดด้วยน้ำเสียงเร้าใจพร้อมปรบมือเป็นจังหวะ เพลินเภรีก็ยิ่งโยกตัว บิดสะโพกไปมา
“น้องเพลิน เพลินเภรีสตรีศรีอัมพวาครับ” ภาคภูมิใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากให้ลูกสาวสงบเสงี่ยมเหมาะสมกับชุดที่ใส่
“เภเพลินฉะตีฉีอัมพวาพร้อมๆ ค่ะ” เพลินเภรีเผยรอยยิ้ม ยืดตัวตรงหันข้าง 45 องศา วางมือสวยๆ พร้อมกับเชิดหน้าแบบเริดๆ สวยสง่า
“เริดมากลูกสาวพอพ่อ” ภาคภูมิยิ้มภูมิใจความได้ดั่งใจของลูกสาว
“แค่ซ้อมเด
