“พริกหยุดหัวเราะได้แล้ว ซีกับแซนด์ก็ด้วยครับหยุดหัวเราะพ่อได้แล้ว” พริมาขำจนน้ำตาเล็ด และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหัวเราะ
“ป้อปิ๊ ปิ๊ๆๆๆๆ” น้องซีกับน้องแซนด์ยังคงหัวเราะคิกคัก เลียนแบบท่าเต้นของคนเป็นพ่ออย่างน่ารัก แต่กลับทำให้พ่อเขินอายยิ่งขึ้นไปอีก
“พริกครับ ถือว่าพี่ขอร้อง ได้โปรดหยุดหัวเราะนะ” เสียงของอคิราห์สิ้นหวังยิ่งนัก
“โอเคค่ะ พริกไม่หัวเราะแล้วก็ได้ แต่พี่วาฬเต้นให้พริกดูอีกรอบได้ไหม”
“คุณพะ ริ มา” อคิราห์เรียกชื่อภรรยาที่ยังไม่หยุดหัวเราะช้าๆ ชัดๆ
“พริกไม่หัวเราะพี่วาฬแล้วก็ได้ค่ะ แล้วมาเต้นให้ลันตากับอันดาดูแบบนี้ ไม่เข้าประชุมเหรอคะ”
“ลืมไปเลย อีกสิบห้านาที พี่ไปก่อนนะ พ่อไปประชุมก่อนนะครับ” ความอายทำให้อคิราห์ลืมเรื่องประชุมไปเสียสนิท หอมแก้มภรรยากับลูกจนครบทุกคน แล้วรีบออกไป
วาระการประชุมในวันนี้ก็เพื่อเตรียมความพร้อมขึ้นแท่นโรงแรมที่ดีที่สุดในโลกให้ได้ ผู้เข้าร่วมประชุ
