เมื่อถึงวันที่ต้องเดินทางกลับภูเก็ต หนึ่งนภากับหนึ่งวารีไปบอกลาและตั้งใจชวนรักสมุทรไปเที่ยวบ้านพวกตน และได้เห็นเพื่อนอยู่ในชุดนักเรียนโรงเรียนนานาชาติ
“คลื่นอยากไปเที่ยวบ้างมายิง บ้างมิยา แต่คลื่นต้องไปโยงเยียง มายิงกับมิยาก็ต้องไปโยงเยียงนะ เป็งเด็กต้องไปโยงเยียง ต้องเยียงหนังฉือ เหมืองผู้ใหญ่แหยะ ผู้ใหญ่ก็ต้องไปบอฉัด ต้องทำงาง คลื่นไปโยงเยียงก่องนะ คุยเยอะไม่ได้ คุยเยอะไปโยงเยียงฉายแน่ บะบ่ายนะ” รักสมุทรโบกมือให้หนึ่งนภากับหนึ่งวารี ก่อนจะเดินไปขึ้นรถที่บอดี้การ์ดเปิดประตูคอยท่า
“น้าปลาวาง มายิงจะไปโยงเยียง”
“น้าปลาวาง มิยาจะไปโยงเยียง”
หนึ่งนภากับหนึ่งวารีอยากไปโรงเรียนขึ้นมาทันที แน่นอนว่าไม่ใช่ปัญหาหากหลานสาวทั้งสองต้องการ แม้โรงเรียนจะเปิดเทอมมาหลายเดือนแล้ว
อคิราห์กับพริมาใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่ภูเก็ตครอบครัวใหญ่แต่ทว่าอบอุ่น และมีแต่ความรักความเข้าใจให้แก่กัน
พริมาได้รับความรั
