“น้องของขวัญชอบกินลิ้นจี่มากๆ เลย” ตั้งแต่เข้าสวนลิ้นจี่ น้องของขวัญของพี่มารินกับพี่มิรายังไม่หยุดกินลิ้นจี่
“หม่ำๆ ป้อหม่ำ” ขวัญชนกเร่งเร้า คนเป็นพ่อแกะลิ้นจี่ไม่ทันใจ
“พี่มารินเก็บลิ้นจี่ให้อีกนะ”
“มิราไปด้วย”
หนึ่งนภากับหนึ่งวารีช่วยกันเก็บลิ้นจี่มาให้น้องของขวัญ ส่วนหนึ่งพิภพก็โปรดปรานลิ้นจี่มากเช่นกัน ให้น้าพริกป้อน ส่วนตัวเองป้อนเจ้าดื้อ ที่ถูกง้างปากบังคับให้กินในครั้งแรก และครั้งต่อไปจึงยอมกินแต่โดยดี ไม่รู้ว่าชอบกินหรือกลัวถูกง้างปากกันแน่
“น้าปลาวางๆ”
“ครับ”
“ปีงไม้นะ” หนึ่งพิภพขอคนเป็นน้าปีนต้นไม่เล่น
“ปีนต้นไม้ ต้องระมัดระวัง ถ้าตกลงมาจะเจ็บ วิคเตอร์รู้ใช่ไหมครับ”
“ยู้ วิคยู้”
“รู้ก็ไปครับ อยากปีนก็ปีนเลย” อคิราห์ไม่ห้าม เรื่องปีนป่ายถือเป็นเรื่องปกติที่เด็กในวัยนี้อยากเรียนรู้ และช่วยเสริมสร้างพัฒนาการด้วย
“ไปนะ”
“ครับ” เมื่อได้รับอนุญาตก็รีบลุก แล้ววิ่งไปยัง
