“ยายขิมการละคร” ภาคภูมิกระแนะกระแหนทันทีที่คนเป็นยายเดินขึ้นมาบนเรือน
“อะไรของแคน” ยายขิมทำเป็นไม่เข้าใจที่หลานชายพูด
“ยายไม่ต้องทำไขสือเลย ทำมาป่วยกระเสาะกระแสะ ไม่มีแรง แต่วันนี้เห็นเต้นสะบัดลืมแก่ มีแรงเดินเม้ามอยทั่วงานเลยนะ”
“หลานชายคนเดียวเป็นฝั่งเป็นฝ่า ร่างกายก็เลยกระชุ่มกระชวย อาการป่วยของยายก็หายเป็นปลิดทิ้งเลย”
“หรา~~”
“ตามนั้น ตามสบายกันนะทุกคน ยายขอไปอาบน้ำพักผ่อนก่อน มดก็อย่างนอนดึกมากนะลูก กำลังท้องกำลังไส้ ต้องพักผ่อนเยอะๆ”
“ค่ะยาย”
“ว่าแต่พรุ่งนี้มดตื่นเช้าไหวไหมลูก”
“ยายจะไปไหน” ภาคภูมิถามก่อนที่กวินธิดาจะตอบ
“จะไปโอนสมบัติให้หลานสะใภ้”
“อ้าว แล้วหลานอย่างแคนล่ะ”
“ใครอุ้มท้องเหลน ยายก็ยกให้คนนั้น”
“แคนไม่มีมดลูกนี่นะ เอาที่ยายสบายใจเลย” ภาคภูมิเบ้ปากคนเห่อเหลนจนออกหน้าออกตาอย่างไม่จริงจัง ยายขิมก็เบ้ปากกลับไป ก่อนจะเดินอารมณ์ดีเข้าห้องนอน
“สรุปที่มดท้องคือ
