“ซีกับแซนด์จะขุดหลุม ขุดเสา สร้างอุโมงค์ที่โรงเรียนไม่ได้นะคะ” พริมาดักคอลูกชายฝาแฝด พกพลั่วมาโรงเรียนด้วยแบบนี้ไว้ใจไม่ได้
“คุงแม่บ่งเป็งยายแก่ๆ อีกแย้วเนอะ” สองวาฬน้อยกอดอก ปากยู่ หันมาพยักพเยิดกัน
“เอ๊ะ!!” พริมาเท้าเอว ขมวดคิ้วยุ่ง จะกลายร่างเป็นนางมารร้ายหน้าโรงเรียนลูกให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย
“คุงแม่คงฉวยต้องใจเย็งๆ นะฮับ” คนเป็นลูกรีบเข้ามากอดแขนแม่ ปะเหลาะไม่ให้แม่กลายร่างเป็นนางมารร้าย อคิราห์ยิ้มและส่ายหน้าน้อยๆ ให้กับสามแม่ลูก
“เย็นกว่านี้ก็ขั้วโลกเหนือแล้วค่ะ”
“ยักคุงแม่นะฮับ” เพียงลูกชายประจบประแจงออดอ้อน คนเป็นแม่ก็เผยยิ้มออกมา
“คุงแม่ยิ้มแย้วฉวยมาก”
“ฉวยเหมืองนางฟ้าเยย”
“ปากหวานกันนักนะ เข้าโรงเรียนได้แล้วค่ะ พี่ลันตากับพี่อันดารอนานแล้ว”
“ฉะหวัดดีฮับ” สองวาฬน้อยพนมมือไหว้คนเป็นแม่อย่างน่ารัก
“เลิกเรียนแม่มารับค่ะ”
“สวัสดีค่ะ” สองกระปุกตั้งฉ่ายยอดอัจฉริยะก็ยกมือไ
