ญาติพี่เรซเดินออกจากห้องไปหมดแล้ว ก่อนจะเดินออกไปจนครบ พี่นาฟที่เดินเกือบถึงประตูเดินกลับมากระซิบบางอย่างกับพี่เรซแล้วค่อยเดินออกจากห้องไป
เวลานี้ภายในห้องมีฉัน และพี่เรซเพียงสองคน
สภาพร่างกายของพี่เรซดูดีกว่าเมื่อเช้ามาก จะว่าเมื่อเช้าเขาแสดงก็ไม่น่าจะใช่นะ หรือมียาดีอะไรงั้นเหรอ ถึงได้ดูดีขึ้นมาขนาดนี้
“จะให้ช่วยอาบน้ำไหม” พี่เรซถามเมื่อเราต่างฝ่ายต่างเงียบใส่กัน
“ไม่ต้องค่ะ” ก็สภาพร่างกายแบบนี้ แผลตามตัวบางที่ยังเป็นแผลสด ๆ อยู่เลย จะให้ไปโดนน้ำมันไม่ใช่เรื่องดี
“อืม” พี่เรซลุกเดินไปนอนที่โซฟาตัวยาว ท่าทีของเขาแปลกไป เหมือนว่ากำลังไม่พอใจในตัวฉัน
ฉันก็ไม่พอใจเขาเหมือนกันเถอะ
“พี่สั่งข้าวมากินไหม”
“อยากกินอะไรก็สั่งเลยเงินสดอยู่ในกระเป๋าอะ แอพธนาคารใช้ไม่ได้ หรือถ้าอิ่มแล้วก็ไม่ต้องสั่ง เสียดายเงิน” เขานอนหลับตาพูด น้ำเสียงคล้ายจะเหน็บฉัน
“เนลถามพี่เพราะกลัวพี่จะหิวนะพี่เรซ แต่
