“พี่เปลี่ยนรถ?” ฉันถามเมื่อเข้ามานั่งภายในรถ ซึ่งมันไม่ใช่คันเดิม ก็เลยแปลกใจเล็กน้อย
“มันพัง”
“…” พังได้ไง รถยังใหม่ ๆ อยู่เลย แต่ช่างเถอะ ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะต้องมาใส่ใจ
ผ่านมาสองวันแล้วค่ะ ตั้งแต่ที่ฉันตกลงกับพี่เรซได้ นับแต่นั้นฉันยังไม่ได้ออกจากห้อง ไม่ได้เจอพี่บิวด้วย วัน ๆ เจอแต่พี่เรซ และไม่พ้นกัดกันตลอด จนต้องแยกกันอยู่คนละมุมเพื่อจบปัญหา
มาวันนี้เราทั้งสองกำลังจะเดินทางไปบ้านสวนเฟื่องฟ้า ยายเฟื่องบ่นว่าคิดถึงเราสองคนค่ะ อยากทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ครอบครัวพี่เรซจึงจะไปรวมตัวกันที่นั่น ได้โอกาสฉันเจอผู้หญิงคนนั้นด้วยเลย คนหลายหน้าแบบนั้น ดูซิว่าเวลาเจอฉันปั่นกลับบ้างจะปั้นหน้ายิ้มได้อีกไหม
ตริ๊ง! เสียงแจ้งเตือนของฉันค่ะ
(พี่บิว: พรุ่งนี้มาร้องเพลงใช่ไหม)
(นิเนล: น่าจะไม่ได้ค่ะพี่บิว เนลมาค้างบ้านสวนคุณยาย เอาไว้เนลไปวันอื่นนะคะ)
(พี่บิว: ได้ ๆ มีปัญหาอะไรทักมาหาพี่นะ พี่ยิ
