“ค่ะคุณแม่” พลอยชมพูตอบแล้วยิ้มให้มารดา หญิงสาวซุกหน้ากับอกอุ่น กอดร่างอิ่มมีน้ำมีนวลของมารดาไว้แน่น
หลังจากพูดคุยไต่ถามสารทุกข์สุกดิบกันสักพัก พลอยชมพูก็ขอตัวขึ้นไปพักผ่อนบนห้อง แม่กระแตจึงเดินเข้าไปหาสามีในห้องนั่งเล่น พ่อเพชรยืนเหม่อมองออกไปด้านนอก ด้านที่เป็นกระจกใสบานใหญ่ ตรงหน้าเป็นวิวสวนหลังบ้าน ท่าทางยืนนิ่งเอามือไขว้หลัง ของสามีทำให้แม่กระแตถอนหายใจ ก่อนเดินเข้าไปยืนใกล้ๆ
“คุณเพชรมีอะไรจะบอกหนูไหมคะ”
แม่กระแตวางมือลงบนต้นแขนสามี เงยหน้าขึ้นสบตาเขา พ่อเพชรถอนหายใจยาว สายตายังคงจับจ้องอยู่เบื้องหน้า แววตาเป็นกังวล สีหน้าดูเคร่งขรึมไม่สู้ดีนัก แม่กระแตไม่เร่งเร้าเอาคำตอบ เพราะดูจากอาการสามีแล้ว คงเป็นเรื่องที่หนักหนาเอาการอยู่ แต่ก็ไม่มั่นใจว่าจะเกี่ยวกับลูกสาวคนเล็กหรือเปล่า เมื่อสองวันที่แล้ว เพลิงตะวันโทรมาหาสามีของเธอ หลังจากนั้นเขาก็ดูเคร่งเครียดและเป็นกังวล ดูผิดไปจากสามีเป็
