CHAPTER 28 | อ้อนไข้

1722 Words

ซุปมันฝรั่งถ้วยใหญ่ถูกบังคับให้รับประทานจนหมดถ้วย และยาสามเม็ดก็ถูกวางลงบนฝ่ามือหนาของคนป่วยในเวลาถัดมา คนตัวเล็กหมุนฝาเกลียวเปิดขวดเครื่องดื่มวิตามินซีรสส้ม และยื่นให้เขาถือด้วยมืออีกข้าง “เอายาใส่ปาก แล้วก็กลืนวิตามินซีตามลงไป จะได้ไม่รู้สึกถึงกลิ่นยา” ชายหนุ่มเบ้ปากคว่ำอย่างไม่ชอบใจ "เธอเคยทำเหรอ" "ฉันเก่ง ฉันกินยาง่าย" ไม่ได้จะอวด แต่คือความจริงล้วนๆ "วิตามินซียี่ห้อนี้ฉันดื่มประจำ ถ้านายไม่อยากป่วยจนต้องกินยาบ่อยๆ ก็ซื้อมาไว้สิ" ผลพลอยได้ คือเธอเองก็จะมีของฟรีให้กินไปอีก อย่างน้อยๆ ก็หนึ่งปี ราฟาเอลไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่คนตรงหน้าพูด แต่ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย กลืนยาและเครื่องดื่มลงคอพร้อมกันเสร็จก็เบ้หน้าอีกรอบ ก่อนจะตามด้วยการดื่มน้ำอุ่นหลายอึกจนสำลัก “อย่าทำตัวงอแง” ฝ่ามือเรียวลูบแผ่นหลังแกร่งให้ผ่อนคลาย ไม่ลืมที่จะยื่นทิชชูให้ซับริมฝีปากให้ ซีลีนเก็บถาดอาหารที่ทานเสร็จเดิน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD