ก๊อกๆๆ
ประตูห้องทำงานถูกเคาะสองสามครั้ง ก่อนที่จะปรากฏร่างของลูกน้องคนสนิทอย่างอลันเดินเข้ามา ในมือของบอดี้การ์ดหนุ่มถึงถุงชอปปิงจากแบรนด์อองกอร์และอเมทิสต์วางลงบนโต๊ะตรงหน้าเจ้านาย
"ของคุณซีลีนครับนาย" พูดจบก็หมุนตัวเตรียมออกไปทำงานอื่นต่อ แต่ผู้เป็นนายกลับเรียกตัวเอาไว้
"ซีลีนมาบริษัทเหรอ?"
"ครับ คุณซีลีนให้ผมพาไปชอปของอองกอร์กับอเมทิสต์ก่อนจะมาที่นี่ ตอนนี้กำลังคุยงานกับนายใหญ่อยู่ที่ห้องครับ"
"ไปด้วยกัน?"ถามขึ้นอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจ ไม่แน่ใจว่าอลันกับภรรยาไปสนิทสนมกันตอนไหน
"ผมแวะไปเอาเอกสารให้นายใหญ่ที่คฤหาสน์ แล้วบังเอิญเห็นคุณซีลีนกำลังจะออกไปข้างนอก เลยอาสาขับรถให้ครับ"
อลันประสานมือเข้าหากัน และอธิบายยืดยาวละเอียดยิบทันทีที่เห็นสายตาของผู้เป็นนายมองมา
ตั้งแต่ทำงานด้วยกันมาสิบปี นี่นับได้ว่าเป็นครั้งแรกที่เขาถูกราฟาเอล เออร์วินโต้ รูซโซ่ มองด้วยสายตาเคลือบแคลง
"อืม ไปทำงา
