"พอแล้วโมจิ... ครูทนไม่ไหวแล้ว!"
เกริกพลกระชากผมของเด็กสาวให้ถอนปากออกจากลำค*ยยักษ์ของเขาจนเกิดเสียง ป๊อป! ดังสนั่น
เขาอุ้มร่างบางของโมจิขึ้นมาเหวี่ยงลงบนโต๊ะทำงานไม้สักอย่างแรง จนกองเอกสารและแฟ้มพฤติกรรมกระจัดกระจายลงพื้น โมจินอนหงายหลังราบไปกับพื้นโต๊ะที่เย็นเฉียบขาเรียวห้อยลงมาที่ขอบโต๊ะ
"อาจารย์คะ... อ๊ะ!"
ไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว เกริกพลกระชากเสื้อนักเรียนของโมจิจนกระดุมหลุดกระเด็นหายไปในมุมมืด เผยให้เห็นบราเซียสีหวานที่ปิดบังหน้าอกอวบอัดไว้แทบไม่มิด
เขาใช้มือหนาเพียงข้างเดียวรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัว บังคับให้เธอต้อง "แอ่นอก" ขึ้นรับสายตาหิวกระหายของเขา
"ไหนดูซิ... ว่าเด็กดื้ออย่างเธอ ซ่อนอะไรไว้ใต้เครื่องแบบนักเรียนบ้าง"
เขากระชากบราเซียลงไปกองที่เอว ยอดถันสีชมพูระเรื่อชูชันท้าทายสายตาครูหนุ่มทันที
เกริกพลโน้มตัวลงไปงับยอดอกอย่างแรงจนโมจิหวีดร้องด้วยความเสียวปนเจ
