“เพื่อเป็นการขอโทษที่ทำให้คุณต้องหัวเสีย... แล้วก็ขอโทษแทนผู้โดยสารทุกคนบนเครื่อง ฉันขอเลี้ยงเครื่องดื่มคุณในคืนนี้นะคะ" มิลานเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มท้าทาย เธอหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทรงสูงข้างกัปตันหนุ่มอย่างถือวิสาสะ
ภูฟ้าเลิกคิ้วมองหญิงสาวตัวแสบที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนโหมดจากนางเสือสาวมาเป็นเจ้ามือใจป้ำ "เอางั้นเลยเหรอครับ?"
"ตามนั้นแหละค่ะ คุณอยากดื่มอะไรสั่งเลย ดื่มจนกว่าคุณจะพอใจ!" มิลานประกาศกร้าวพร้อมกวักมือเรียกบริกร
"ถ้าอย่างนั้น... ผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ" ภูฟ้ากระตุกยิ้มมุมปาก ค่ำคืนที่แสนน่าเบื่อของกัปตันพักร้อนเริ่มมีสีสันขึ้นมาทันตา
บทสนทนาที่เริ่มต้นด้วยการจิกกัดค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะและการแลกเปลี่ยนเรื่องราว ทั้งสองนั่งดื่มและคุยกันอย่างถูกคอจนเวลาล่วงเลยไปถึงตี 2 แสงไฟในคลับเริ่มสลัวลงพร้อมกับสติของมิลานที่เริ่มหลุดลอย
มิลานในตอนนี้หน้าแดงก่ำ ดวงตาปรือปรอย เธอเริ่มแสดงอากา
