ครูฟ้าตื่นขึ้นมาในรุ่งเช้าที่อากาศแจ่มใส แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างแทนที่ความมืดมิดและเสียงฝนเมื่อคืน เธอพบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดที่อบอุ่นของดิน ร่างกายของพวกเขาเปลือยเปล่าและแนบชิดกันใต้ผ้าห่มผืนเก่าๆ
ดินลืมตาขึ้นมา เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยนแต่รอยยิ้มนั้นมีความรู้สึกผิดและความประหม่าปนอยู่
"อรุณสวัสดิ์ครับครู" ดินกระซิบเสียงเบา เขาจูบที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา
ครูฟ้าไม่ได้ตอบอะไรมาก เธอรีบดันตัวออกจากอ้อมกอดของเขาอย่างรวดเร็ว ความจริงที่ว่าเธอเป็นครูอัตราจ้างและเขาคือภารโรง ทำให้เธอต้องกลับเข้าสู่โหมด 'ความเป็นมืออาชีพ' ทันที ความเร่าร้อนเมื่อคืนถูกผลักไว้เบื้องหลัง
"ฉันต้องไปทำงานแล้วค่ะคุณดิน" ครูฟ้า กล่าวด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้เป็นกลางที่สุด เธอรีบลุกจากเตียง จัดการแต่งกายอย่างรวดเร็วโดยไม่มองหน้าเขา
ดินเข้าใจดีถึงความอึดอัดของเธอ เขาไม่ได้พยายามรั้งเธอไว้ เขารู้หน้
