แทนเกร็งสะโพกค้างไว้ครู่หนึ่งเพื่อปล่อยน้ำรักทุกหยาดหยดให้ไหลลึกเข้าไปในตัวนีนจนหมดสิ้น ก่อนจะค่อยๆ ถอนลำกายที่เริ่มอ่อนตัวลงออกมาช้าๆ เสียง บล๊วบ ดังแผ่วเบาพร้อมกับน้ำกามสีขาวขุ่นที่ไหลย้อนออกมาตามรอยแยกสวาทเปรอะเปื้อนขาอ่อนของเพื่อนสาว
เขาทิ้งตัวลงนอนหงายข้างๆ นีนบนโซฟาตัวแคบ แขนแกร่งข้างหนึ่งพาดก่ายหน้าผาก หายใจหอบถี่จนแผงอกกระเพื่อมไหว ในขณะที่นีนยังคงนอนนิ่ง ดวงตาปรือปรอยมองเพดานห้องด้วยความรู้สึกที่สับสนไปหมด ความเงียบเข้าปกคลุมห้องสี่เหลี่ยมชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานไปเรื่อยๆ
แทนตะแคงหน้ามามองเพื่อนสนิทที่สภาพตอนนี้ดูไม่จืด ผมเผ้ายุ่งเหยิง ร่างกายขาวนวลเต็มไปด้วยรอยรักสีกุหลาบที่เขาเพิ่งฝากไว้ เขาเอื้อมมือหนาไปปัดปอยผมที่ปรกหน้าเธอออกเบาๆ สัมผัสที่เคยแกล้งกันแรงๆ บัดนี้กลับดูหยั่งเชิงและไม่แน่ชัด
"นีน..." แทนเรียกชื่อเธอเสียงพร่า
เขามองร่องรอยความเปียกชื้นที่ง่
