พิมฐา เดินกลับมายังห้องนอนของตัวเองหลังจากที่ เขื่อนยืนยันจะเก็บจานและล้างทำความสะอาด ไม่ว่าเธอจะดึงดันว่าจะทำเองยังไงก็ตาม
"เดี๋ยวผมเก็บเองครับ" คำพูดนั้นหนักแน่นและเป็นคำสั่งมากกว่าการขออนุญาต
เธอ นึกถึงคำพูดของเขา พร้อมกับ สายตาที่จ้องมองมาอย่างเธอมันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นแต่ก็มีประกายของความเร่าร้อน ที่ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหว ดวงตาคมกริบคู่นั้นบอกให้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้แค่ 'ดูแล' แต่กำลัง 'ควบคุม' สถานการณ์นี้ทั้งหมด
พิมฐา สัมผัสหน้าอกตัวเองที่เต้นรัว และเพิ่งสังเกตว่า เธอกำลังสวมใส่เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นอยู่
"เมื่อคืนเราเปลี่ยนชุดนี้นอนหรอ... เขื่อนบอกว่า เมื่อคืนเราเมามากนี่... แต่จำไม่เห็นได้เลยว่าเปลี่ยนชุด" ความสับสนเริ่มกัดกินเธอ
เธอเดินไปยังตะกร้าผ้าและเห็นว่า ชุดที่ตัวเองใส่เมื่อวานถูกพับไว้ในตะกร้ารอซักอย่างเรียบร้อย ซึ่งปกติเธอไม่เคยทำเลย พอถอดเสร็จก็โยนลงตะกร
