“ไม่ต้องล็อกห้องนะ เดี๋ยวพี่ไปหา”
เมื่อลงจากรถ พิพัฒน์ก็ดึงคนตัวบางไปกระซิบข้างหู ไม่อยากให้บอดี้การ์ดที่ชอบทำหน้าตาสอดรู้ทั้งสองคนได้ยิน แถมเวลานี้ยังดึกมากแล้วจึงไม่ต้องกลัวว่าคนในบ้านจะเห็น
“เจนิสเหนื่อยค่ะ อยากนอนพัก”
คนช่างยั่วเอ่ยปฏิเสธ แต่แววตาไม่ได้หมายถึงแบบนั้น ทำคนตัวโตกัดกรามกรอด อยากกระชากเธอเข้ามาจูบให้เข็ดแต่ก็ไม่อาจทำได้
“แล้วพี่ไม่ให้เธอนอนหรือไง เธอไม่ได้ก้าวขาลงจากเตียงสักนิด”
ดวงตาคมกริบวาบขึ้นในความมืด ถ้าเธอมองไม่ผิด มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยราวกับกำลังถูกใจอะไรบางอย่าง
“ไม่ใช่แบบนั้นสิคะ นอนที่แปลว่านอนหลับค่ะ เจนิสต้องการพักผ่อน”
เมื่อได้เป็นแฟนกับเขาสมใจแล้ว จากที่เคยทำทุกอย่างเพื่อลากเขาขึ้นเตียงก็เปลี่ยนเป็นผลักไส แต่นั่นยิ่งกระตุ้นต่อมความอยากเอาชนะของเขาให้สั่นระริก
เธอผลักออกเขาเบา ๆ แล้วเดินหนี แต่มีหรือที่เขาจะยอม ขายาวก้าวตามไม่กี่ก้าวก็ทัน รั้งข้อ
