แม่ผู้ใหญ่นุ้ยพูดเองเออเองจบกระบวนความ บอกลาเจ้าของร้านเสร็จสรรพ แล้วก็รีบเดินไปขึ้นรถ บักหล่าของเธอสตาร์ตรอแล้ว เธอไม่อยากให้เขารอนาน
รินรดามองตามแม่ผู้ใหญ่นุ้ยแล้วก็อมยิ้ม แล้วเธอก็ต้องยิ้มกว้างมากกว่าเดิม เมื่อเห็นรถกระบะคันคุ้นตาแล่นมาจอดใต้ร่มไม้ข้างร้าน ที่จอดประจำของเขา
ร่างสูงลงจากรถ เมื่อมองเข้ามาในร้านแล้วเห็นเธอ เขาก็ยิ้มเต็มใบหน้า พอเขาเดินเข้ามาใกล้เธอ รินรดาก็เอ่ยถามว่า
“พี่ขันเข้าไปนั่งรอหนูในห้องก่อน หนูขอเช็กของอีกแป๊บเดียวค่ะ”
“ครับผม” ผู้ใหญ่ขันรับคำ แล้วเดินเข้าไปในห้อง ทำตามที่ยัยน้องบอกอย่างว่าง่าย
วันนี้พ่อกำนันรุ่งนัดว่าที่ลูกเขยให้ไปกินข้าวเย็นที่บ้านด้วยกัน ผู้ใหญ่ขันเลยมารับรินรดาที่ร้าน รถของเธอก็จะให้คนของพ่อมาขับไปไว้ที่บ้าน
จริง ๆ เธอบอกเขาแล้วว่า ขับรถกลับเองได้ แต่คนอยากมารับสาวไม่ยอม เขาดึงดันว่าจะมารับเธอ เขาอยากมีช่วงเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสอง เพราะพ
