57 แล้วลูกของเราล่ะ?
เรณุกาจำใจออกมาพบลูกค้ากับหยางเฟย พยายามไม่พูดไม่จา ไม่สนใจอะไร แม้เขาจะชวนคุยหลายเรื่องก็ตาม นับว่าเป็นเรื่องไม่คาดคิด จู่ๆฟ้าก็ส่งเขากลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้านาย ไม่รู้ว่าพระเจ้าจะเล่นตลกไปถึงเมื่อไหร่ สงสัยคงต้องไปทำบุญล้างซวยครั้งใหญ่
"ทำงานอยู่ที่นี่นานแล้วหรอ"
"อืม" เรณุกาพยายามถามคำตอบคำ เธอเบือนหน้าออกนอกหน้าต่างเพราะไม่อยากเห็นหน้าของใครบางคน ทั้งที่หัวใจแอบหวั่นกลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย
"ไม่ยักจะรู้ว่าเธออยู่ใกล้แค่ปลายจมูก" เธอทำงานอยู่ที่บริษัทเพื่อนของเขานี้เอง ถ้าเขามาเมืองไทยเร็วกว่านี้คงเจอเรณุกานานแล้ว
แต่ก็ไม่เป็นไร..เพราะหนึ่งปีที่ผ่านมาได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างในชีวิต ทำให้เขารู้ว่าเรณุกากับลูกมีความหมายมากมายแค่ไหน ต่อให้แลกด้วยอะไรก็ยอมขอเพียงแค่ลูกกับเมียกลับคืนมาสู่อ้อมอก
ลูกของเราจะเป็นยังไงบ้างนะ..ยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้นอยากเห็นหน้าลูกเร็ว
