62 ยังมีอีกหลายเรื่องที่เธอไม่รู้
@เช้าวันถัดมา
ช่วงเช้ามีรถตู้ของบริษัทเข้ามารับเรณุกาที่หอพัก หยางเฟยนั่งอยู่ข้างใน เขาโดยสารไปกับรถตู้คันเดียวกับเธอ หญิงสาวเลือกนั่งข้างหน้าข้างคนขับเพราะไม่อยากอยู่ใกล้ผู้ชายใจร้ายคนนั้น พยายามไม่สนใจ แม้ในใจจะแอบหวั่นอยู่บ้าง แต่เธอก็ไม่กลัวเขาแล้วแหละ
อยู่ที่นี่จะไม่มีใครทำอะไรเธอได้อีก!
ชั่วโมงครึ่งทั้งสองก็เดินทางมาถึงท่าเรือ ต้องนั่งเรือข้ามฟากไปเพราะโรงแรมที่เมธาวินสร้างขึ้นอยู่อีกเกาะ แม้เรณุกาจะอยู่ภูเก็ตมานานนับปีแต่เธอก็ยังไม่ชินกับการนั่งเรือ เพราะตอนเด็กๆเคยพลัดตกจากเรือจนกลายเป็นเรื่องราวฝังใจ ทำให้กลัวการนั่งเรือไปโดยปริยาย
เธอนั่งหน้าซีด โดยมีสายตากังวลเฝ้ามองอย่างเป็นห่วง หยางเฟนลอบสังเกตเห็นอาการวิตกกังวลของเรณุกา เธอนั่งหลับตาปี๋ มือประสานกันแน่นบนหน้าตัก เหมือนกลัวอะไรซักอย่างจนเหงื่อชุ่มขมับ
ถ้าจำไม่ผิด ตอนไปมาเก๊าด้วยกันเธอบอก
