พัตเตอร์ตื่นนอนก่อนเป็นคนแรก หันมามองคนนอนเตียงเดียวกันก็พบว่าพะแพงขโมยหมอนข้างสำหรับใช้กั้นอาณาเขตไปนอนกอดเรียบร้อย
คนตัวสูงตั้งนาฬิกาปลุกที่หัวเตียงเธอทิ้งไว้และระหว่างที่กลับห้องมาอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานก็เปิดสปีกเกอร์โฟนต่อสายสนทนากับคุณหมอปรัชญาไปด้วย
(แน่ใจนะว่าพะแพงเป็นแบบนั้นจริงๆ)
จิตแพทย์หนุ่มรุ่นพี่ถามซ้ำด้วยความประหลาดใจ จริงอยู่ที่หลายเคสคนไข้สามารถละเมอทำกิจวัตรประจำวันได้ตั้งแต่ในระดับง่าย เช่น เดินไปเปิดทีวี เดินไปเปิดตู้เย็น เดินไปกดลิฟต์ลงไปข้างล่าง จนถึงพฤติกรรมที่ค่อนข้างซับซ้อน เช่น การมีเพศสัมพันธ์หรือเล่นดนตรี
แต่เคสของพะแพงมันแปลกแตกต่างจากข้างต้น เธอสามารถแสดงพฤติกรรมสองอย่างต่อเนื่องกันได้ในเวลาไม่กี่นาที
“จริง พะแพงออกไปนั่งที่ระเบียง แล้วกลับเข้ามานอนบีบคอตัวเองบนเตียง” เขาอธิบายในสิ่งที่ตนเองเห็นให้รุ่นพี่ฟัง
(แปลกเกินไป มันมีเคสที่สามารถละเมอทำเรื่องซ้ำซ้อน
