[Papang's Talks]
ฉันกับพี่พัตเดินเข้าไปในศาลาที่หน้าตาคล้ายกับศาลาแรกที่เราไปทำสังฆทานมา จะต่างกันก็แค่ศาลานี้มีคนนั่งอยู่ในนี้เต็มไปหมด ให้เดาก็คงมารอคิวสะเดาะเคราะห์กันนั่นแหละ
เราเลือกนั่งห่างคนอื่นเล็กน้อย เพราะมีคนกำลังทำพิธีอยู่ก่อนหน้า ดีเหมือนกันเพราะว่าฉันไม่เคยทำและทำไม่เป็น จะได้นั่งศึกษาก่อนว่าต้องทำอะไรบ้าง
หันมองคนข้างๆ กะว่าจะชวนเขาคุยฆ่าเวลา แต่พ่อรูปหล่อของฉันก็ดันทำหน้าตึงใส่จนลืมไปเลยว่าจะพูดอะไร
"มีหน้าหล่อๆ ก็ยิ้มหน่อยสิคะ ยิ้ม ^^ ยิ้ม ^_^"
เอานิ้วชี้สองข้างจิ้มมุมปากตนเองฉีกยิ้มสดใสให้เขาดูเป็นตัวอย่าง จนคนหน้านิ่งถอนหายใจเบือนหน้าหนีไป แต่ฉันดูออกนะว่าเขากำลังเขิน
พอเอานิ้วไปแตะติ่งหูของเขา คนตัวสูงก็คว้ามือเอาไว้แน่นพร้อมแสร้งส่งสายตาดุใส่
"อย่าซน..."
พี่พัตจับมือฉันมาตีหลังมือดังเพียะ ก่อนจะปล่อยมือฉันเป็นอิสระ ซึ่งเป็นเวลาเหมาะเจาะกับเสียงสวดในพิธีเริ่มขึ้
