พันไมล์ขับรถมาจอดรอที่หน้าคณะนิเทศอย่างใจเย็น วันนี้เขาส่งข้อความไปหาหมอนอิง
“วันนี้จะรออยู่ตรงนี้ ไม่ต้องรีบออกมาก็ได้นะเดี๋ยวถ้าเธอพร้อมแล้วค่อยมา”
แต่หมอนอิงที่อ่านข้อความนั้นกลับรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาทันที เธอคิดไปไกลว่าวันนี้เขาคงไม่พอใจที่เธอมาสาย หรืออาจจะกำลังโกรธอยู่แล้วก็ได้
“ถ้าไม่รีบออกไป จะโดนดุไหมนะ...?” เธอถามตัวเองอย่างกังวล
แม้ใจจะอยากหยุดอยู่ในห้องให้ได้พักผ่อนสักนิด แต่เธอก็ลุกขึ้นรวบรวมความกล้าใส่แจ็กเกตอย่างรวดเร็ว และรีบเดินออกมาจากอาคารคณะด้วยฝีเท้าที่เร็วเกินความจำเป็น
หมอนอิงรีบเดินออกจากคณะอย่างเร่งรีบจนเผลอสะดุดชนเข้ากับกลุ่มผู้ชายวัยรุ่นหลายคนที่ยืนรวมตัวกันอยู่ตรงทางเดิน พวกเขาหันมามองเธอด้วยสายตาเยาะเย้ยและพูดคุยกันอย่างไม่ให้เกียรติ
“ขายตัวให้ไอ้เสี่ยแก่ๆ ใช่ไหมราคาเท่าไหร่ล่ะ” หนึ่งในกลุ่มผู้ชายพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก
“ดูสภาพสิแค่ของเล่นเขาเองล่ะมั้ง” อ
