หมอนอิงเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้า จึงไม่ได้ทำอาหารไว้รอเขาเพราะทำไปก็เสียของเปล่าๆ ตอนกำลังจะเดินออกไปจากห้องกับเจอพันไมล์พอดี
“หลีกทางด้วยค่ะ” เธอไม่กล้าสบตาเขา หลายคืนที่ผ่านมาเขาใช้ร่างกายเธออย่างหนัก น่าอายที่เธอก็ไม่ยอมปฏิเสธเขาแบบจริงจัง
“ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”
“เอาไว้ตอนเย็นไม่ได้เหรอคะ”
“ฉันจะคุยตอนนี้” เขาจ้องมองหมอนอิง เพราะเธอทำให้เขาไปนอนกับคนอื่นไม่ได้
“ที่ฉันเอาเธอทุกคืนอย่าคิดว่าฉันรักก็แล้วกัน แค่จะเอาให้คุ้มกับเงินที่เสียไป อยู่มหาลัยไม่ต้องทำเป็นว่ารู้จักกันฉันให้เวลาอีก 2 เดือนเราไปหย่ากันเงียบๆ” เขาคิดว่าหญิงสาวจะโวยวายแต่เขาคิดผิด
“ค่ะ” เขาว่าแบบไหนเธอก็ตามนั้น
“แค่นี้เองเหรอวะ ฉันเปิดห้องให้เธอแล้วย้ายข้าวของออกไป ฉันจะได้พาสาวๆ มานอน” เขาอยากทำให้เอเจ็บจนทนไม่ได้
“ค่ะ” เธอไม่รู้ว่าจะต้องตอบเขายังไง
“ปากอมตีนไว้หรือวะแม่ง!”
เธอลงมารอรถเมล์แต่เห็นรถของพ
