เธอเป็นใครมาจากไหน ..เขาได้แต่ถามตัวเองอยู่ในใจ เพราะอยู่ดีๆ เธอก็โผล่เข้ามาในชีวิตของเขา
จังหวะที่อุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาถึงบนห้อง ชายหนุ่มก็ค่อยๆ วางลงที่เตียงนอนให้เบาที่สุด เพราะกลัวว่าเธอจะตื่น แต่ถ้าเป็นคนอื่นคงตื่นไปแล้ว..คนอะไรนอนขี้เซาได้ขนาดนี้
มือหนายื่นไปดึงผ้าห่มที่อยู่ปลายเตียงขึ้นมาปกคลุมร่างกายของเธอไว้ ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าหวานที่นอนหลับสนิทอยู่ในเวลานี้ จะว่าไปแล้วเขาคุ้นหน้าเธอมาก แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก เราต้องเคยรู้จักกันในชาติที่แล้วแน่เลย ..คิดแล้วก็นึกขำตัวเองอีกครั้ง เพราะเกิดมาไม่เคยเชื่อเรื่องภพชาติ
[ 92 day ]
ดวงตาเราค่อยๆ เปิดรับแสงอาทิตย์ยามเช้าในวันใหม่ แล้วมองดูไปรอบๆ ห้อง
"นี่ห้องของเขา? เรามานอนอยู่ที่นี่ได้ยังไง เมื่อคืนนี้เรานอนที่ห้องแม่เขาไม่ใช่เหรอ" ..หรือว่าเขาจะจำเราได้แล้ว? พอคิดได้แบบนั้นเราก็รีบลงมาข้างล่าง เพราะเช็คดูแล้วเขาไม่ได้อยู่ในห้องด้วย
