มีอีกอย่างที่แม่ยังไม่รู้ คนที่แม่ปลื้มนี่แหละคือลูกเขยของแม่ ..เราอยากจะพูดคำนี้ให้แม่ฟัง ว่าครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นสามีของเรา และเราทั้งสองก็รักกันมาก มากจนยอมปล่อยกันและกันไป..
เราไม่คิดว่าเกิดมาชาตินี้จะรักใครได้มากเท่านี้ เรารักเขามากยิ่งกว่าตัวเองได้ยังไง เพราะเรายอมถอยออกมาในขณะที่เห็นเขาเจ็บปวด นั่นแสดงว่าชีวิตของเราจะสิ้นสุดในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว
[ 96 day ]
เวลาของเราใกล้เข้ามาทุกทีแล้วใช่ไหม ถ้าเขาอยู่ข้างๆ ตื่นมาในเช้าวันใหม่แบบนี้ เราคงจะอยู่ในอ้อมกอดของเขา แต่นี้..ตื่นมาก็เจอแต่ความว่างเปล่า ทำไมความเหงามันถึงเกาะกุมหัวใจของเราได้มากถึงเพียงนี้ คิดถึงเขาโดยที่เจ้าตัวเขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำ
"แม่คะ มัดออกไปเดินเล่นนะ" อยู่แต่บ้านก็อุดอู้มากเกินไป แถมคิดฟุ้งซ่าน
"อย่าไปไหนไกลนะลูก" มานีตะโกนตามหลังลูกสาวไป
"ค่ะ"
เราเดินออกมาเล่นตามทุ่งนา ตอนนี้ข้าวของชาวบ้านกำลังเขียวขจี มองขึ
