บทที่ 21

1715 Words

ทีแรกเราคิดว่าเราฟังผิด ถึงกับตั้งสติใหม่อีกครั้ง "คุณกำลังไข้ขึ้นใช่ไหม" เรารีบยื่นมือไปแตะที่หน้าผากของเขาดู ..คนบ้าอะไรจะมาขอแต่งงานกันง่ายขนาดนี้ "ผมไม่อยากให้คุณไปตามหาอะไรบ้าๆ แบบนั้นอีกแล้ว" ชายหนุ่มจับมือของหญิงสาวมากุมไว้พร้อมกับมองสบตา "คุณคิดว่ามันเป็นเรื่องบ้างั้นเหรอคะ นั่นมันคือชีวิตของฉันทั้งชีวิตเลยนะ ถ้าเกิดว่าฉันเป็นอะไรไป พ่อกับแม่ของฉันจะอยู่ยังไง" เรารีบชักมือกลับมา "ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้น มัดหมี่ฟังผมก่อนสิ' "ฉันรู้แล้วว่าคุณคิดยังไง คุณคิดว่าฉันสติไม่ดีใช่ไหม" "มัดหมี่!" จากที่จะขอแต่งงานแต่ตอนนี้กลับเป็นการจุดประเด็นที่จะทำให้ทั้งสองทะเลาะกัน [ 31 day ] ดวงตาคมเปิดขึ้นในเช้าวันใหม่ สายตานั้นมองไปรอบๆห้อง เมื่อคืนนี้เธอนอนที่โซฟาเพราะไม่อยากจะนอนใกล้กลัวนอนดิ้นไปถูกแผลของเขาเข้า "ไปไหนอีกแล้ว" ตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอเธออยู่ในห้องแล้ว คนร่างหนาพยายามลุกขึ้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD