ฟินแลนด์ที่นอนพะงาบกอบโกยลมหายใจหลังจากน้ำแตกไปรัว ๆ ทิ้งตัวแผ่บนฟูกอย่างไม่สนอะไรอีกต่อไป จนเมื่อคนที่นอนเกยอยู่บนตัวเธอยอมถอนตัวออกไป ร่างสูงใหญ่ของซีรวัฒน์ก็เข้ามาต่อคิวรอในทันที
ตาคมของชายหนุ่มจ้องมองดวงตาที่ยังคงแดงระเรื่อของเมียสาวพลางยกยิ้มอ่อนละมุน ก่อนจะก้มลงหอมขมับเล็กแรง ๆ ทีหนึ่งเป็นการปลอบใจ
ฟอดดด~
"ยัยเด็กขี้แยเอ๊ย~"
ฟินแลนด์ที่ถูกเรียกด้วยสรรพนามไม่น่าพึงพอใจก็ยู่ปากเป็นการใหญ่อย่างงอน ๆ ตรงข้างกับอ้อมแขนเล็กที่ขยับขึ้นคล้องกับลำคอของคนที่อุ้มตนมานั่งซบตักอย่างสิ้นเชิง
"ฟินไม่ได้ขี้แยสักหน่อย พี่ซีก็จะว่าฟินด้วยเหรอคะ? พี่กฤตคนเดียวใจร้ายกับฟินไม่พอหรือไง?"
ซีรวัฒน์ที่ได้ยินคำพูดตัดพ้อนั้นก็ถึงกับเลิกคิ้ว ก่อนจะถามกลับอย่างแปลกใจ
"ฉันเคยใจร้ายกับเธอด้วยหรือไง? ฉันทำตอนไหน? ลองบอกมาสิ"
"กะ ก็ไม่เคยหรอกค่ะ" เสียงหวานที่ตั้งท่าจะตัดพ้อตอนแรกพูดอึกอัก เมื่อเธอจำต้องยอมจำ
