บนโซฟาห้องนั่งเล่น มีร่างของฟินแลนด์นอนแผ่อย่างหมดเรี่ยวแรง เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนกำลังจะบอกพี่ ๆ ทั้งสามคนซึ่งกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ แต่เสียงสายเรียกเข้าที่ดังครืดคราดข้างหู ทำเอาร่างเล็กที่วางมือถือไว้ข้างศีรษะถึงกับสะดุ้งเฮือก ก่อนจะผุดลุกขึ้นมากดรับสายอย่างรวดเร็ว
"มาถึงแล้วเหรอคะ?"
[ครับ ฟินลงมารับพวกพี่ข้างล่างหน่อยนะคะ]
"...โอเคค่ะ รอฟินแป๊บหนึ่งนะ"
ร่างเล็กผุดลุกขึ้นยืน ก่อนจะมุ่งหน้าลงไปรับสามหนุ่มจากด้านล่างคอนโดทันที ขณะที่ความเครียดเริ่มก่อตัวขึ้นในใจอีกครั้งอย่างรวดเร็ว กว่าจะรู้ตัวอีกที รอยยิ้มที่เคยมีอยู่บนหน้าก็หายไปเสียแล้ว
สามหนุ่มมองคนตัวเล็กที่ลงมารับพวกเขาใต้คอนโดด้วยความฉงน ประโยคดุที่คิดจะสั่งสอนเจ้าคนดื้อถูกพับเก็บจนหมด เมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของอีกฝ่าย รอยยิ้มฝืดเฝื่อนที่ส่งมา ทำให้พวกเขาไม่กล้าเอ่ยปากอะไร จนกระทั่งขึ้นไปถึงห้องพักของคนตัวเล็กและพากันไปจับจองพื้น
