บทที่ 70 ความกังวล

722 Words

ฟินแลนด์กลับมาทำงานที่ออฟฟิศอีกครั้ง หลังจากลาป่วยไปหนึ่งวันเต็มเมื่อวาน ถึงแม้ว่าพวกพี่ ๆ ตัวดีจะทั้งขอร้อง ทั้งขู่บังคับว่าให้นอนดูอาการอยู่ที่ห้องอีกสักวัน แต่เจอข้อความทิ้งท้ายจากท่านประธานแบบนั้นจะให้เธออยู่เฉยได้อย่างไร? [ปราณ: เอาเป็นว่ารีบหายล่ะ หายป่วยแล้วมาพบฉันด้วย มีเรื่องจะคุยด้วยน่ะ] ร่างเล็กถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เมื่อนึกถึงข้อความที่ว่า ที่บอกว่ามีเรื่องจะคุยนี่มันเรื่องอะไรกัน? อย่างน้อยช่วยระบุหัวเรื่องมาให้ทำใจก่อนก็ไม่ได้ สุดท้ายเธอจึงได้แต่ขอบคุณสั้น ๆ ไปพร้อมกับส่งสติกเกอร์อันหนึ่งเท่านั้น ส่วนข้อความจากอีตาคนปากเสียนั่น เธอก็ทำเพียงส่งสติกเกอร์กลับไปอย่างที่ควรทำตามประสาคนมีมารยาท ไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดกับเขาแต่อย่างใด เพราะในใจก็หวังว่าจะไม่ต้องขุดเรื่องนั้นขึ้นมาพูดกันอีกอยู่แล้ว พูดถึงเรื่องนั้น ดูเหมือนพวกพี่ ๆ ทั้งสามคนจะยังไม่ได้ไปคุยกับคุณกฤตอย่างจริง

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD