บทที่ 14 บางทีโลกก็กลมเกินไปนะ

ฟินแลนด์ทิ้งตัวลงบนเตียงในคอนโดตัวเองอย่างหมดแรง หลังจากผ่านการเข้าแผนกเป็นครั้งแรกในวันนี้ วันนี้เธอยุ่งอยู่แทบจะตลอดกับการต้องเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ ที่พี่ ๆ ในแผนกช่วยกันบอก ช่วยกันสอน กว่าจะมีเวลานั่งพักได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูก็ปาเข้าไปเกือบเลิกงานแล้ว ครั้นตั้งใจจะเปิดไลน์เข้าไปทักหาเขมที่ไม่ได้คุยกันมาหลายวัน เพราะทางนั้นบอกว่ากำลังยุ่งแบบสุด ๆ กับเรื่องงาน ข้อความวิดีโอกว่าสิบอันที่ถูกส่งมาก็ทำเอาใจเธอร่วงไปถึงตาตุ่ม จนต้องรีบหลบกลับห้องมาเพื่อทำใจก่อนเปิดดูเหมือนอย่างตอนนี้ หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมาจ้องเขม็งอีกครั้ง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และกดเปิดทุกคลิปดูอย่างใจเย็นที่สุด ภาพแฟนหนุ่มที่กำลังพร่ำบอกรักหญิงสาวไม่คุ้นตาถูกฉายชัดออกมาเป็นฉาก ๆ ก่อนจะตามมาด้วยสัมพันธ์สวาทสุดเร่าร้อน และแน่นอนว่าจากจำนวนคลิปแล้ว ดูเหมือนจะไม่ได้มีแค่ผู้หญิงคนเดียวที่เจอสถานการณ์เช่นนั้น เมื่อเธอไล่เปิดคลิปดูทุกอัน จึงพบว่ามีผู้หญิงอีกราว ๆ ห้าคนที่กำลังเจอสถานการณ์เดียวกันในเวลานี้ ฟินแลนด์ไล่เช็กไฟล์วิดีโอนั้นอย่างละเอียด ทำให้ได้รู้ว่ามีหลายคลิปที่ถูกถ่ายไว้ตั้งแต่ก่อนที่หมอนั่นจะไปฝึกงานเสียด้วยซ้ำ แถมนั่นก็เป็นช่วงเวลาที่เธอเพิ่งคบกับเขาได้ใหม่ ๆ และฉากหลังในภาพก็ยังเป็นคอนโดของอีกฝ่ายอีกต่างหาก ทำเอาเธอถึงกับพูดไม่ออก เมื่อได้รับรู้ข้อเท็จจริงที่ว่านี้ไปเลยทีเดียว ลมหายใจเฮือกใหญ่ถูกพ่นออกมาจนสุดปอด ก่อนที่เธอจะมานั่งทบทวนตัวเองอีกครั้งอย่างจริงจัง ที่จริงเธอเพิ่งคบกับเขมมาได้ราว ๆ สองเดือนเท่านั้น แถมที่มาคบกัน ก็เป็นเพราะมีทัศนคติคล้ายกันในหลาย ๆ อย่างในเรื่องความสัมพันธ์ตรงกันนั่นเอง จริงอยู่ที่เธอเองก็มีความเชื่อที่ว่า ความรักสามารถมีได้มากกว่าสองคนไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่นั่นต้องเป็นกรณีที่ทุกฝ่ายรู้สึกเต็มใจและยินดีกับความสัมพันธ์แบบกลุ่มเช่นนั้น เธอรู้ดีว่าทัศนคติของเธอมันค่อนข้างแปลกหากเทียบกับบรรทัดฐานของคนในสังคม แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอสนับสนุนให้คนนอกใจกัน เธอแค่คิดว่า ถ้าเธอรักคนหลายคนพร้อมกัน ในเวลาเดียวกัน และคนเหล่านั้นต่างก็รักเธอตอบ ทุกคนยินยอมพร้อมใจกับความสัมพันธ์เช่นนั้นมันก็น่าจะไม่ใช่ปัญหาอะไร แต่ปัญหาในตอนนี้คือ เรื่องคราวนี้มันไม่ได้มีความยินยอมของเธอเลยแม้แต่นิดต่างหาก มันถึงได้เป็นเรื่องที่ต้องมาคิดมากเหมือนอย่างในตอนนี้ มือเล็กกดโทรหาแฟนหนุ่มและรอสายอย่างใจเย็นหลังจากตกผลึกกับตัวเองพักใหญ่ ก่อนจะต้องสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อได้ยินเสียงจากปลายสายในที่สุด... ร่างอวบอิ่มในชุดเดรสรัดรูปสุดแซ่บกำลังยกแก้วดื่มอย่างเมามัน พลางโยกตัวไปตามจังหวะเพลงฮิปฮอปในผับหรูย่านทองหล่อ ขณะที่กลุ่มเพื่อนสาวที่ตามมาด้วยเพราะความเป็นห่วงกำลังเอ่ยปรามคนเมาที่เอาแต่ยกแก้วไม่ยอมหยุดตั้งแต่เมื่อครู่อย่างอ่อนใจ "ไหนแกบอกไม่เฮิร์ตไง? บอกเลิกเขาเองแท้ ๆ ไหงเมาเป็นหมางี้อ่ะ" "อึก! ก้อ ม่าย ด้าย เสียจาย... เอิ๊ก! แต่ มาน เซ็ง~"(ก็ไม่ได้เสียใจ แต่มันเซ็ง) ฟินแลนด์ตอบเพื่อนรักด้วยเสียงยานคาง "...ก็เข้าใจได้อยู่แหละนะ แต่แกก็ไม่ต้องทิ้งตัวขนาดนี้ก็ได้ป่ะ? สงสารพวกฉันที่ต้องหิ้วแกกลับด้วยค่ะ คุณเพื่อน~" "พูดมากจัง ฮึ่มมม~" แก้มขาวนวลโป่งพองด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะไถลตัวลงกับโต๊ะในผับ ซึ่งมีเครื่องดื่มหลากสีสันวางเรียงรายกันอยู่เป็นถาด จนเพื่อนสาวที่มาด้วยได้แต่ถอนหายใจทิ้งและกระดกแอลกอฮอล์เข้าปากเป็นเพื่อนอีกฝ่ายอย่างไม่มีทางเลือก เตชินทร์ที่ออกล่าในช่วงคืนวันศุกร์เป็นประจำเดินเข้ามาในผับหรูที่คุ้นเคย ก่อนจะไปรวมกลุ่มนั่งสังสรรค์กับเพื่อนฝูงและเหล่สาวไปพลาง เพื่อผ่อนคลายเหมือนอย่างที่ทำทุกสุดสัปดาห์ ตาคมของหนุ่มหล่อผิวขาวกวาดมองสาว ๆ ที่ขยับร่างกายโยกเย้าไปตามเสียงเพลงอย่างพึงพอใจ ขณะที่ตามหาหญิงสาวที่ใช่มาเป็นเพื่อนดื่มด้วยกันยามค่ำคืน แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พบคู่นอนที่ถูกใจ สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่โต๊ะกลม ณ มุมหนึ่ง ที่มีหญิงสาวสามคนกำลังรุมทึ้งร่างเล็กที่แสนคุ้นเคยเข้าอย่างพอดิบพอดี ขายาวก้าวหลบเลี่ยงผู้คนที่เดินเบียดเสียดในร้านไปที่โต๊ะนั้นอย่างรวดเร็ว ยิ่งเมื่อเห็นเด็กแสบทิ้งตัวคอพับคออ่อนจนหัวแทบขมำ ทำเอาเขาต้องรีบวิ่งเข้าไปช่วยรับไว้อย่างเสียไม่ได้ หมับ! "...หือ?" เจ้าของผิวกายร้อนผ่าวเงยหน้ามองคนที่รับตัวเองไว้อย่างงุนงง ก่อนจะเอียงคออย่างเชื่องช้าราวกับกำลังนึกอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะได้อ้าปาก แก๊งเพื่อนสาวของคนตัวเล็กก็หันมาฉุดร่างเพื่อนตัวเองกลับไปอย่างรวดเร็ว "พวกน้องเป็นเพื่อนฟินหรอ?" เตชินทร์ถาม พลางยกยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับสามสาวและเจ้าหนึ่งก้อนเนื้อตรงหน้า ทางด้านทั้งสามคนที่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนรู้จักของเพื่อนตน จึงผ่อนคลายท่าทางลงเล็กน้อยและตอบอย่างสุภาพแทน "ใช่ค่ะ พี่รู้จักฟินด้วยเหรอคะ?" "ครับ พอดีพี่เป็นรุ่นพี่ที่บริษัทที่ฟินฝึกงานอยู่น่ะ" สามสาวร้องอ๋ออย่างพร้อมเพรียง ก่อนจะต้องผงะ เมื่อยัยตัวแสบของกลุ่มโถมตัวเข้าไปกอดชายหนุ่มตรงหน้าไว้แน่นเสียอย่างนั้น "พี่เต~" "ยัยฟิน! ปล่อยพี่เขาก่อน! ต้องขอโทษพี่ด้วยนะคะ พอดีฟินมันเพิ่งเลิกกับแฟน ก็เลยเมาหนักน่ะค่ะ ปกติมันไม่ได้ทิ้งตัวขนาดนี้หรอกนะคะ อันนี้หนูรับรองได้" จีน่าพูดแก้ตัวแทนเพื่อนรักที่ซุกอกรุ่นพี่งานดีตรงหน้าอย่างร้อนรน เพราะกลัวว่าเจ้าเพื่อนตัวดีจะเสียประวัติกับบริษัทดังไปเสียเปล่า ๆ เตชินทร์ที่รู้เหตุผลดังนั้นก็พยักหน้าเข้าใจ แต่เพราะถูกเจ้าตัวเล็กเกาะหนึบเป็นปลิงไม่ยอมปล่อยไปไหน เขาจึงต้องหันไปสนใจเพื่อน ๆ ที่เหลือของอีกฝ่ายทั้งแบบนั้น "พี่ว่า...สภาพนี้คงนั่งต่อไม่ไหวแล้วล่ะ พวกน้องรู้ไหมว่าบ้านฟินอยู่ที่ไหน? เดี๋ยวพี่จะไปส่ง" "ไม่เป็นไรค่ะพี่ เดี๋ยวพวกหนูพามันกลับเองก็ได้ค่ะ" "ม่าย~ อาว~ เอิ๊ก! พี่วินไปส่งฟินหน่อย~" (ไม่เอา พี่วินไปส่งฟินหน่อย) ร่างสูงถอนหายใจออกมาอีกครั้งกับท่าทางนั้นของเด็กสาว ก่อนจะบอกคนเมาอย่างใจเย็น "ไอ้วินไม่อยู่ครับ อยู่แต่พี่เต น้องฟินเป็นเด็กดี ให้พี่เตพาไปส่งบ้านก่อนดีไหมครับ?" "งื้มม~ ปาย บ้าน พี่ เต หยอ~ อึก! ฟิน ปาย ด้วย~" (ไปบ้านพี่เตเหรอ ฟินไปด้วย) เตชินทร์ได้แต่กุมขมับกับความพูดไม่รู้เรื่องนี้ของเด็กแสบ ก่อนจะหันไปหากลุ่มเด็กสาวอีกสามคนอีกทีเพื่อขอความช่วยเหลือ "พวกน้องจดที่อยู่ฟินให้พี่ที เดี๋ยวพี่พาฟินไปส่งให้เอง"