บทที่ 24 งอแงแต่ก็ยังน่ารัก

576 Words

เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นขึ้นที่ข้างหัวเตียง ทำเอาสามร่างที่นอนเกยกันอยู่สะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ฟินแลนด์ที่สะดุ้งตัวแรงยิ่งกว่าใคร ขยับลุกพรวดจนศีรษะเสยปลายคางของสองหนุ่มเข้าอย่างแรงโดยบังเอิญ "โอ๊ยยย!!!" สามเสียงร้องประสานในเวลาเดียวกัน ก่อนที่สองหนุ่มที่เริ่มตั้งสติได้นั้นจะรีบขยับเข้ามาดูอาการเจ้าตัวเล็กด้วยความเป็นห่วง "เจ็บมากไหมฟิน? ไม่เป็นไรนะ?" "เด๋อแต่เช้าเลยนะตัวเล็ก จะตกใจอะไรขนาดนั้น?" ตากลมตวัดมองสองหนุ่มข้างกายอย่างโกรธ ๆ เมื่อทันทีที่เธอขยับตัว ความเจ็บเสียดที่กลางกายก็แล่นปราดขึ้นมา น้ำตาเม็ดใหญ่คลอหน่วงที่หัวตา เมื่อร่องสาวมันแสบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อนที่ฟินแลนด์จะปล่อยโฮออกมา จนทั้งสองคนถึงกับผงะด้วยความตกใจ "ฟะ ฟิน? นะ หนูเป็นอะไร? หนูร้องไห้ทำไมคะคนเก่ง? โอ๋ ๆ ไม่เอาไม่ร้องไห้นะคะ" วินรวบร่างเล็กเข้ามากอดด้วยความตกใจ ก่อนจะโยกตัวไปมาช้า ๆ ราวกับกำลังกล่อมเด็ก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD