ซีวัฒน์ทิ้งตัวลงที่พนักเก้าอี้ในห้องทำงานส่วนตัวพลางยกมือขึ้นนวดขมับ หลังจากจัดการกู้ข้อมูลที่โดนไวรัสกลับมาได้จนหมด
เขามองเงาร่างเล็กที่เดินไปทางนั้นทีทางนี้ทีอย่างขยันขันแข็งอย่างพินิจพิจารณา ต้องยอมรับเลยว่าหลังเกิดเหตุการณ์ที่ห้องชงกาแฟ เขาไม่สามารถสะบัดใบหน้ายั่วยวนกลับเสียงครางหวาน ๆ ของเธอออกไปจากหัวได้เลยจริง ๆ ยิ่งเห็นยัยเด็กตัวแสบนั่นเด็กวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ แบบนี้ด้วยแล้ว เขายิ่งรู้สึก
...มีอารมณ์
โอเค เขายอมรับ.. เขามันหื่นเอง แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะ? ผู้ชายวัยเจริญพันธุ์ที่ได้เห็นการเล่นหนังสดของเพื่อนกับคนที่ชอบแบบต่อหน้าต่อตาเลยนะ จะไม่รู้สึกอะไรเลยมันเป็นไปได้เสียที่ไหน?
เดี๋ยวนะ...
คนที่ชอบงั้นหรือ?
...เหมือนเขาจะต้องยอมรับแล้วล่ะว่ามันเป็นแบบนั้น ก็เล่นคิดถึงเรื่องเธอเสียขนาดนี้แล้วนี่นา
พูดตามตรงตอนแรกเขาไม่ชอบใจเลยสักนิดกับความสัมพันธ์ของพวกนั้น แต่พอได้ฟังบทสนทนาช่
