Part มาย
4 ชั่วโมงต่อมา ฉันยังคงวุ่นกับการทำงานในกองถ่ายเพราะอะไรหลายๆ อย่างยังไม่ค่อยลงตัวนัก
" หิว... "
เสียงบ่นห้วนๆ ดังขึ้นใกล้ตัว ฉันได้แต่ถอนหายใจทิ้งแรงๆ เมื่อถึงเวลาที่ต้องทำตามคำพูด (ที่โดนบังคับ) ไม่งั้นพี่อาทคงด่าฉันเปิงแน่
" จะกินอะไร? " ฉันถามโดยไม่ได้หันไปมอง เพราะมัวแต่เช็กรูปในจอมอนิเตอร์อยู่ เป็นผู้ช่วยนี่งานมันต้องเยอะขนาดนี้เลยไหมวะ?
" ไปห้างกัน "
คราวนี้ฉันต้องถอนหายใจรอบที่สอง " ไม่ไป " ฉันไม่ชอบห้าง ไม่ชอบคนเยอะแยะวุ่นวาย
" งั้นตามใจ... จะพาไปร้านไหนก็ได้ "
พอเขาพูดแบบนั้น ฉันถึงกับขมวดคิ้วทำหน้าสงสัย ทำไมมันยอมง่ายจังวะ ทั้งที่เมื่อกี้ยังจะบังคับฉันอยู่เลย แต่ก็ดี... จะได้ไม่ต้องเสวนากันนาน
" ร้านนี้เนี่ยนะ! "
ไอ้เด็กกายโวยวายทันทีที่ฉันพาเขามาหยุดอยู่ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเจ้าประจำแถวตลาดน้ำ ร้านโปรดฉันแล้วมันทำไมวะ?
" เรื่องมากก็กลับไป " ฉันบอกปัดแล้วเดินดุ่ม
