Part ขุนแผน
ผมอุ้มร่างบางของยัยตัวแสบที่ร้องไห้จนหลับคาอกมาที่คอนโดของผม จัดแจงวางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ ผมเตือนเธอแล้วแต่แม่งก็ดื้อด้านเกินคน ไม่ยอมฟังกันบ้างเลยจนเกือบจะเสียตัวให้ไอ้เวรนั่นจริงๆ
ผมยืนมองใบหน้าหวานที่หลับพริ้มทั้งน้ำตาด้วยความรู้สึกผิด ลูบหัวเธอเบาๆ ก่อนจะเดินออกมาอัดบุหรี่ที่ระเบียงเพื่อระงับอารมณ์พลุ่งพล่าน ผมมองออกตั้งแต่วันแรกแล้วว่าไอ้นายมันเป็นคนยังไง ผู้ชายด้วยกันมันมองกันออก... เหมือนผีเห็นผีเข้านั่นแหละ
กริ๊งงงงง~
" เรียบร้อยครับนาย " ลูกน้องโทรมารายงานเรื่องไอ้นาย
" เออ เดี๋ยวกูจัดการต่อเอง " ผมวางสายแล้วขยี้ก้นบุหรี่ทิ้ง ก่อนจะเดินเข้าห้องไปหาชุดมาเปลี่ยนให้เธอ
ผมเห็นรอยดูดสีแดงช้ำที่คอกับเนินอกที่ไอ้เวรนั่นจงใจทำทิ้งไว้แล้วฟิวส์แทบขาด ผมข่มใจรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอจนเสร็จ แล้วบึ่งรถออกไปจัดการธุระที่ค้างคาให้จบๆ ไป
ผมขับรถมาที่คาสิโน ตรงดิ่งลงไปที่ห้อ
