ทำไมเขาถึงมองหล่อนด้วยสายตาแบบนี้นะ...
เตยหอมรู้สึกได้ถึงพื้นใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนราวกับกำลังยืนอยู่บนแผ่นดินไหว
ดวงตาสีฟ้าของอเล็กซิสที่จ้องมองมานั้นไม่ได้มีความหิวกระหายเหมือนตอนเช้ามืดที่เจอกัน หรือเหมือนกับคืนวันก่อนที่เขาจูบหล่อน แต่มัน... มันเต็มไปด้วยความกล่าวโทษ ตัดพ้อ และตำหนิอย่างรุนแรง
นี่หล่อนทำอะไรผิดอย่างนั้นหรือ...
หัวใจของหล่อนสั่นเทา ในขณะที่สองขาก็ไร้เรี่ยวแรง จนต้องรีบหันหน้าหนีสายตาคมกริบของอเล็กซิส
“หลบหน้าฉันแบบนี้ แสดงว่าทำอะไรผิดกับฉันเอาไว้ใช่ไหม เตยหอม”
เขาก้าวได้ยาวมาก และก็สามารถคว้าแขนเรียวของหล่อนเอาไว้ได้ในที่สุด
“ปล่อยค่ะ เตยต้องไปเสิร์ฟน้ำให้แขก”
แทนที่เขาจะปล่อยแขนของหล่อน เขากลับรั้งให้หล่อนเข้ามาหยุดใกล้เกิน และถึงแม้จะพยายามโก่งตัวหนีแค่ไหน แต่ร่างกายก็สัมผัสกับเนื้อกายกำยำจนได้
ไฟร้อนๆ ลามเลียตั้งแต่ฝ่าเท้ายันปลายเส้นผม ทำเอาหล่อนสะเทือนไปทั้
