เพราะได้จังหวะปลีกตัวออกมา คณินทราจึงถือโอกาสเปิดตู้เย็นหาของกินมารองท้องก่อนถึงมื้อเย็น มือเรียวเอื้อมไปหยิบชมพู่หวานฉ่ำที่คุณป้าแม่บ้านหั่นใส่กล่องเตรียมไว้ให้ขึ้นมาใส่ปากตัวเอง ก่อนยิ้มกริ่มออกมาด้วยความพึงพอใจกับรสชาติของผลไม้โปรด
ทว่ายังไม่ทันที่คัพเค้กจะได้กินต่อ อ้อมกอดและกลิ่นอายที่แสนคุ้นเคยของคนที่เธอลืมไปเลยว่าลากเขามาด้วยก็ขยับเข้ามาใกล้จากด้านหลัง ซึ่งนั่นทำให้เธอไม่รอช้าที่จะเอนศีรษะไปซบกับแผ่นอกแน่นกล้ามนั่นอย่างรู้งาน
"ฟอด~ เด็กขนมของแด๊ด...คิดถึงหนูที่สุดเลย~"
รอยยิ้มแสนหวานถูกยกขึ้นมาประดับใบหน้างามทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น ช่วงนี้แด๊ดดี้สุดที่รักของเธอขยันหยอดคำหวานชะมัด ไหนจะสรรพนามที่เปลี่ยนไปเรื่อยตามอารมณ์คล้ายกำลังสนุกกับการตั้งชื่อใหม่ ๆ ให้เธอนั่นอีก มันทำให้คัพเค้กอดที่จะเอ็นดูความน่ารักของเขาไม่ได้
มือน้อยหยิบผลไม้มาคาบไว้ในปาก ก่อนจะยื่นหน้าไปหาแด๊ดดี้คล้า
